Bij de start van een opdracht begin ik met informatie verzamelen. Wat is er nodig om het vraagstuk goed te begrijpen? Welke informatie is al beschikbaar? En bij wie zit de kennis die nog niet is vastgelegd?
Zo begint mijn speurtocht door een organisatie. De eerste persoon met wie ik spreek, heeft vaak een deel van het verhaal. Via volgende gesprekken leg ik steeds meer puzzelstukken bij elkaar, totdat het grotere geheel zichtbaar wordt: de processen, de betrokkenen en de manier waarop informatie door de organisatie stroomt.
Daarbij kijk ik niet alleen naar het begin van een proces, maar juist ook naar het eindpunt. Welke informatie is daar nodig? Kan die al eerder in het proces worden vastgelegd? En kunnen andere processen daar ook gebruik van maken? En hoe kunnen we dit op een pragmatische wijze realiseren.
In de praktijk worden zulke vragen vaak pas later gesteld. Eerst wordt wens één ingericht, daarna ontstaat wens twee. Dat zorgt voor extra werk en vertraging.
Mijn ervaring binnen verschillende organisaties helpt mij om die nog niet gestelde vragen eerder op tafel te krijgen. Ik herken patronen, denk vooruit en kijk naar afhankelijkheden en toekomstige informatiebehoeften.
Daar krijg ik energie van: samen een vraagstuk ontrafelen en zorgen dat processen en informatie vanaf het begin beter worden ingericht.
Ik richt me vooral op processen die medewerkers direct raken in hun dagelijks werk. Dat kunnen ondersteunende processen zijn, zoals HR, facilitair en ICT, maar ook primaire processen die gebruikersvriendelijk en goed ondersteund moeten worden. Mijn ervaring ligt daarbij vooral binnen zorg- en onderwijsorganisaties.